Ksiądz Prokurator
Marcin Pachliński
Ksiądz Prefekt
Marcin Ziółkowski
Ksiądz Rektor
Ireneusz Świątek
Formacja w seminarium duchownym przebiega na czterech płaszczyznach. Rozwój każdego kleryka musi dotykać sfery osobowościowej, duchowej, intelektualnej
i pastoralnej.
Jest fundamentem formacji kapłańskiej. Kapłan winien być szczery, uprzejmy, gościnny, dyskretny. Kapłan powinien zawsze zrozumieć, przebaczyć i pouczyć (Pastores dabo vobis 43).
Formacja ludzka, która rozpoczyna się już od pielęgnacji życia w pokojowej wspólnocie, jest poszerzona o spotkania w większych grupach, jak kursowe (na np. imieninach kogoś z danego roku lub niedzielne "kawowe spotkania").
Jest ona „sercem, które jednoczy i ożywia bycie kapłanem i jego działalność. Klerycy mają całym swoim życiem przylgnąć do Chrystusa, jako do swojego Przyjaciela.” (PDV 46)
Jest to możliwe dzięki stałej formacji duchowej, nad którą czuwa ojciec duchowny. Comiesięczne dni skupienia, rekolekcje adwentowe oraz wielkopostne są dla kleryków czasem sprawdzenia swojego duchowego wzrostu oraz czasem kontemplacji Chrystusa Eucharystycznego przez ciszę i kontemplację.
Studia seminaryjne są dwupoziomowe:
- Studia filozoficzne – prowadzą do głębszego poznania osoby ludzkiej i jej relacji
ze światem, z ludźmi i z Bogiem. (I-II rok studiów)
- Studia teologiczne – to studium Słowa Bożego. Koncentrują się one na dialogu człowieka z Bogiem. (III-IV rok studiów)
Klerycy są przygotowywani do tego, aby umieli ukazywać ludziom Chrystusa,
który „nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć” (PDV 57).
Właśnie dlatego klerycy, poza wieloma obowiązkowymi ćwiczeniami (przede wszystkim z dziedziny katechetyki), mogą rozwijać w sobie własne zainteresowania poprzez dawanie siebie innym, np. poprzez praktyki podczas wakacji podczas pielgrzymek, wolontariatu w hospicjach i domów dla osób starszych.