Wyższe Seminarium Duchowne

we Włocławku

Budynek Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku

Historia Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku

Ponad cztery stulecia formacji, nauki i niezłomnej wiary wpisane w mury jednej z najstarszych uczelni teologicznych w Polsce.

1569

Założenie Uczelni

Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku zostało założone 16 sierpnia 1569 roku przez biskupa Stanisława Karnkowskiego. Od początku jego głównym zadaniem było przygotowanie przyszłych kapłanów do posługi duszpasterskiej poprzez formację duchową, intelektualną i praktyczną.

1719

Księża Misjonarze

Biskup Konstanty Felicjan Szaniawski powierzył prowadzenie uczelni Księżom Misjonarzom. Dzięki ich zaangażowaniu szczególny nacisk położono na rozwój duchowy alumnów, nauczanie teologii oraz praktyczne przygotowanie do kapłaństwa.

XIX wiek

Okres Rozwoju

Seminarium przeżywało okres intensywnego rozwoju. Szczególne zasługi w podnoszeniu poziomu naukowego i rozbudowie budynków mieli księża Zenon i Stanisław Chodyńscy. W 1909 roku z inicjatywy ks. Idziego Radziszewskiego powstało czasopismo „Ateneum Kapłańskie”.

1927

Prawa Szkoły Wyższej

W okresie międzywojennym seminarium włocławskie należało do czołowych ośrodków kształcenia duchowieństwa w Polsce, a w 1927 roku oficjalnie otrzymało prawa szkoły wyższej.

1939

Tragedia Wojenna

7 października 1939 roku niemieccy okupanci aresztowali profesorów i 22 alumnów. Wielu z nich poniosło śmierć męczeńską w obozie koncentracyjnym w Dachau.

1945

Reaktywacja i Stefan Wyszyński

Seminarium wznowiło działalność 4 kwietnia 1945 roku w Lubrańcu pod kierownictwem ks. Stefana Wyszyńskiego, późniejszego Prymasa Polski. Już w maju uczelnia powróciła do Włocławka.

DZISIAJ

Współczesność

Dziś uczelnia kontynuuje ponad 450-letnią tradycję, będąc świadectwem wierności powołaniu i nieprzerwanej służby Kościołowi pomimo licznych trudności dziejowych.